Hoe je een IR-verwarmingssysteem op de juiste manier instelt Wanneer we verwarmingssystemen bouwen voor bijvoorbeeld remblokken of schilderstudio’s, is het probleem niet zozeer om warmte te genereren, maar eerder om die warmte op de juiste plek te brengen. Stel je voor dat je verschillende voertuigmodellen moet verwerken. De onderdelen hebben dan allemaal een andere grootte. Als je de infraroodlampen gewoon in een perfect symmetrisch patroon plaatst, loop je risico op problemen: er kunnen koude plekken ontstaan op grote onderdelen en verbrande oppervlakken op kleine onderdelen. Dat wil natuurlijk niemand. Omgaan met de verticale indeling We gebruiken geen “standaard” patronen meer. Dat werkt namelijk niet. In plaats daarvan passen we de verticale afstanden tussen de lampen aan, zodat ze passen bij de onderdelen die je wilt drogen. Voor bedrijven die meerdere soorten onderdelen verwerken, verdelen we de lampen in zones die apart kunnen worden bediend. Dat is erg handig. Als je bijvoorbeeld lage remblokken wilt drogen, kun je de stroom naar de bovenste rijen uitzetten. Hierdoor verspil je geen elektriciteit en voorkom je bovendien dat de onderdelen te heet worden. Er is ook nog het probleem van de overlapping van de stralingsbundels. We maken de afstand tussen de lampen kleiner, zodat er een soort “warmtemuur” wordt gecreëerd. Maar je moet voorzichtig zijn: als je de lampen te dicht bij elkaar plaatst, kan het gebeuren dat de bevestigingspunten smelten. Het is dus een kwestie van balans. De keuze tussen apparatuur en energieverbruik We gebruiken voornamelijk kortegolflampen. Ze werken goed, omdat ze de warmte direct op het materiaal richten. Je verspilt geen tijd door de lucht in de ruimte op te warmen; de warmte gaat rechtstreeks naar het materiaal. We gebruiken ook versterkte reflectoren om de warmte richting het materiaal te sturen, zodat deze niet alleen in de muur terechtkomt. Maar hier is het probleem: de stroomintensiteit. Als je 2000 watt of meer door een klein gebied stuurt, is dat veel warmte. Ook veroorzaakt dit veel druk op de elektrische panelen. Ik raad altijd aan om de leidingen zo te kiezen dat ze 125% van de totale belasting kunnen dragen. Dat is een kleine extra kostenpost, maar het voorkomt dat de leidingen beschadigen tijdens piekperioden. De compromissen (want er zijn altijd compromissen) Hoe meer je de afstanden tussen de lampen aanpast om een perfect droog resultaat te krijgen, hoe moeilijker het wordt om het systeem te repareren. Met veel lampen is de bekabeling zeer dicht op elkaar geplaatst. Als er een lamp kapotgaat, zal je technicus flink moeten puzzelen om ruimte te vinden om hem te vervangen. Om dit te voorkomen, gebruiken we lade-ontwerpjes. Je trekt gewoon de hele lampenbank eruit, vervangt de lamp en doet hem weer terug. Er is geen behoefte om de hele muur uit elkaar te halen alleen maar om een lamp te vervangen.